Herfstkleuren, schone lucht en helder water

Na Chengdu en de uitstapjes in die buurt 13 uur op de bus, de bergen in. Gelukkig bestaat er touristil, want de chauffeurs in China. Alhoewel het voorbijsteken in bochten ni zo erg was dan het taxirijden in steden dikwijls. Daar wordt er volgens mij eerder gevraagd "durf jij rijden?" ipv "kan jij rijden?". Eenrichtingstraten de verkeerde richting inrijden, constant stoplichten negeren,...
De busrit was al snel vergeten toen we de 2 erop volgende dagen in prachtige natuurparken rondliepen. In Jiuzhaigou had volgens een schone legende een prinses haar spiegel in honderden stukken laten vallen door de schuld van een jaloerse duivel. Hierdoor waren er superheldere meren ontstaan :) De dag erna nog meer natuurschoon in Huanglong waar water over kalkterrassen stroomt die door algen mooi blauw en groen gekleurd waren. Hierna opnieuw 11 uur de bus in en dan, lang geleden, nog eens de nachttrein op naar onze meest noord-westelijke bestemming in China: Dunhuang.

Mutanten en aliens

Zoooo schattig hadden we ze ni verwacht die levende teddyberen. En ze zaten zo mooi te poseren dat we even dachten dat het verklede chinezen waren. Maar ze zouden ze geen kwaad doen, integendeel. Ik dacht vroeger dat het vooral door menselijk toedoen was dat ze met uitsterven bedreigd waren maar dat is zeker niet het enige. Eigenlijk zijn ze aan 't muteren en de natuur is er ni zo lief voor. Een boel problemen maar ze worden geholpen en de populatie stijgt toch terug.

Groot en hoog

2 dagen op uitstap met een chinese tourgroep, een hele belevenis. Wij verstonden hen ni en zij ons ook ni. De gids kon ons nog net zeggen wanneer we ergens moesten zijn voor dinner (dat was zowel ontbijt, lunch als diner). Verder volgden we maar. Het was de manier om op 2 dagen te doen waar we teveel tijd moesten aan besteden als we het alleen wilden doen: Leshan en de berg Emei. In Leshan staat de grootste boeddha uit 1 stuk in de wereld (volgens de chinezen toch) en Emeishan was nen ongelooflijk mooie berg. Volgens mij de mooiste die we gezien hebben. Maar het hoogtepunt van de 2daagse (grapje hoor) was de "Sichuan operashow". Bijna in slaap gevallen, tot ze plots Steven uit het publiek haalden om mee op te treden bij een messenwerpersact. Hilarisch! Volgende keer probeer ik het filmpje op de blog te krijgen... Een volgende uitstap vanuit Chengdu deden we met ons tweetjes, luisteren naar een gids die je ni verstaat was goed voor 1 keer, zeker als hij altijd door een afschuwelijk klinkende luidspreker praat. We gingen naar Chongqing om nog wat rotsbeeldhouwkunst te gaan bewonderen in Dazu.
En wat zat er in ons lievelingsgerecht "gongbao-kip": ja hoor, kippenpoten.

Van "Brugge" naar "Shangri-La"

Het westen, daar waren we 2 maanden geleden, na de vorige foto's. Na Dali bezochten we een klein supertoeristisch stadje dat erg aan Brugge deed denken. Lijiang was ni meer erg origineel maar wel tof, veel water tussen de oud-uitziende huisjes... Spijtig genoeg waren we er tijdens nationale vakantieweek samen met een miljoen chinezen ofzo. De volgende stop "Shangri-La", eigenlijk Zhongdian maar er moest een stadje in die streek zo genoemd worden omdat ne schrijver dat ooit zo idyllisch beschreven had, was rustiger. Aan de grens met Tibet was dit het eerste stadje dat erg Tibetaans leek. Het enorme klooster leek een beetje een klein broertje van Potala. De moeite, want aan het echte zijn we ni geraakt.