4 seasons in 1 day

Onze 2de tour is centraal Mongolie geworden. Het westen was te ver (4 dagen non-stop rijden om er te geraken en dan moet je daar nog beginnen) en naar het noorden wou niemand en we zochten reisgezelschap omdat het met z'n 2 nogal duur is. 2 Koreaanse dames zochten ook gezelschap en omdat die hun keuze voor een groot deel overeen kwam met wat wij wilden, gingen we 6 dagen samen toeren. Eerst weer een dag enkel rijden, volgende dag een paar tempels, o.a. in de vroegere hoofdstad: Kharkhorin. We kregen een rondleiding van een schattige Mongoolse jongedame (die we echter niet goed verstonden, anders had ik nu wat Boeddhistische weetjes kunnen doorgeven maar daarvan blijven jullie nu dus bespaard) in enkele oude tempels. En er waren ook een aantal nog in gebruik zijnde tempels, wat altijd leuk is omdat je dan een hoop monniken ziet. Voor de Stalinisten hier binnen vielen (eind jaren 30) en hopen monniken "verdwenen" was een derde van de mannelijke bevolking 'lama' (moet raar zijn geweest voor de vrouwen). Een halve dag later vast komen te zitten in een klein stadje door de regen. Vanaf daar hield de weg op en onze chauffeur, Djay, zag het ni zitten om verder te rijden, zijne jeep was niet meer wat hij ooit geweest was. Gelukkig waren er ook tempeltjes in Tsetserleg. En een badhuis waar we konden gaan douchen. we waren nog maar een dag weg maar wisten dat het onze laatste van de tour zou worden en waren ondertussen verkleumd (regen en tussen de 2 en 10 graden, brrr) dus een warme douche deed deugd. Hierbij een tip voor wie eraan denkt naar mongolie te komen: enkel doen als je enkele dagen zonder douche, zelfs zonder water (behalve uit flessen) kan. En het ook niet erg vindt dat het toilet een houten hokje is boven een gat in de grond waarvan je hoopt dat het diep genoeg is gegraven om redenen die je je wel kan voorstellen. Ons gezelschap had het zich zo niet voorgesteld. Het waren wel heel toffe madammen die zich bijzonder goed hielden bij de situatie maar als ze dat hadden geweten, waren ze in UB (Ulaanbaatar) gebleven zeiden ze. Gelukkig hadden ze een tas bij vol vochtige doekjes, cremekes, make-up, vochtinbrengde maskers,... om er zich goed bij te voelen. Na de regen kwam gelukkig de zon terug en konden we verder de volgende dag. Langs een heel mooie kloof: de Chuluut gorge, naar het Therkiin Tsagaan Nuur nationaal park, waar we een vulkaan beklommen en vandaar het meer zagen waar we een dagje bleven en dat echt prachtig was. De volgende ochtend aan het meer begon met paardrijden, wat voor mij de eerste keer was in mijn leven en voor Steven sinds zijn kindertijd geleden was. De rest van de dag veel gewandeld. En de volgende dag terug de hele dag in de auto, en het werd een zeer lange dag want we stonden 2 keer stil door autoproblemen, in totaal 3 uur. Maar 's avonds bereikten we dan toch onze volgende bestemming: de mini-Gobi, met een zandduin zoals in de echte Gobi maar kleiner, waar we nog eens een uurtje op een kameel zaten. En toen zat onze 6daagse tocht er al op. Ondertussen zijn we weer in UB, gaan morgen voor de laatste keer op tocht, een tempel bezoeken in het Noorden en daarna warmte zoeken in China.

en nog Gobi

In de Gobi

nog een paar russische foto's

De eerste en laatste foto zijn nog in Moskou: het Kremlin langs buiten en de kathedraal op het Rode plein. Verder zonsondergang boven het Baikalmeer en een aantal totems waar men met blauwe lintjes de lucht vereert. En tussenin, zeer duidelijk: in de trein.

goed geschud

Net terug uit de Gobi woestijn. En flink door elkaar geschud in onze minivan ('t was ne jeeptour, maar we hadden een minibusje). De Gobi is op de plek waar wij waren geen woestijn zoals bvb de sahara met alleen maar zand, maar vooral heel weinig begroeid gebied. We hebben dagen door vlaktes gereden met meestal links en/ of rechts van ons een bergketen, behalve de laatste 2 dagen (die ik een beetje saai vond qua landschap. Steven denkt dat Bill Gates een Mongolie-fan is want het leek nogal op het standaard beginscherm van windows). Soms waren de vlaktes begroeid met plukjes gras, soms bestond de ondergrond vooral uit steentjes. Er waren geen grootse bezienswaardigheden, maar elke dag kwamen we wel langs 1 of ander mooi natuurfenomeen: roodachtige kliffen, witte kliffen, rotsen die zo ge-erodeerd waren dat ze uitgesneden leken te zijn ipv natuurlijk, een paar mooie kloven met kleine riviertjes en wat ik het mooist vond: een langgerekt stuk zandduin (wat er dus wel zo uitzag als de sahara) met ervoor grasland en erachter bergen. (fotookes volgen)
Wat eigenlijk veel specialer was, waren de dieren die je ni zomaar overal in 't wild ziet: gieren, valken en we zagen ook een paar vosjes en een gazelle. En ook de "huisdieren" (geiten, paarden, koeien en kamelen) lopen hier gewoon in 't wild rond en af en toe worden ze door hun eigenaar naar huis gebracht.
Naar schatting hadden ze hier 60 miljoen geiten tot het vorig jaar een extreem strenge winter was en ongeveer de helft stierf (en er wonen maar 3 miljoen mensen in mongolie, da's dus zo'n 20 geiten per persoon en 12 paarden! Kamelen hebben we ni gevraagd, maar die waren er ook genoeg, ze hebben hier dus veel beestjes).
We hebben er in elk geval van genoten en we blijven nog effe. Morgen beslissen waar onze volgende tour heen gaat.

Het regent bij het volk van de zon

Ondertussen zijn we in Ulaan Baatar, de hoofdstad van Mongolie. Aan een aantal dingen zou je het niet zeggen dat het hier een grote stad is. Er zijn maar 2 hoofdstraten en zelfs die zijn niet volledig geasfalteerd waardoor je soms heel vuile voeten hebt. Op 2 dagen hebben we hier alle tempels en musea gezien die we interessant vinden (bijna allemaal). Er staat nog een paleis op ons programma maar da's voor als we hier over een weekje terug zijn. Morgen vertrekken we op jeeptour, met een frans koppel, naar de Gobi woestijn. De tours zijn blijkbaar het middel om hier rond te geraken. Openbaar vervoer is voor sommige stukken te doen maar zeer weinig en zeker niet voor het zuiden waar we nu eerst naartoe gaan. We blijven 7 dagen weg en gaan elke dag logeren in een "ger kamp", dat zijn traditionele mongoolse tenten (ook wel bekend onder de naam yurt, maar da's eigenlijk russisch) waar de bevolking op het platteland in woont. En we gaan dus richting gobi en de bedoeling is dat we onderweg nog een tempel zien en vreemde rotsen en plaatsen waar dinosaurussen zijn gevonden (komt hier veel voor blijkbaar). Wat hier ook voorkomt, in het wild zelfs zijn kamelen, geen dromedarissen. Die zullen misschien even vervoermiddel zijn de volgende dagen, maar vooral de jeep. Tot daarna! X

De trein is soms een beetje stilstaan

De grensovergang verliep voor ons vlot, veel minder sterke controle dan we verwacht hadden (we hadden gehoord dat je al je dagen verblijf in rusland moet kunnen bewijzen dus we hadden alles goed bijgehouden maar ze vroegen er ni eens naar). Maar het duurde toch wel heel erg lang en we maakten ook wel een paar grappige dingen mee.
Vlak voor de douane opstapten, wou een mongoolse vrouw een reistas bij ons in de coupee zetten waar ze heel zenuwachtig mee rondliep. Steven deed teken dat ze weg moest en ze ging het ergens anders proberen, maar kwam daarna toch nog eens terug.
Iemand anders had een koffer plots in de gang gezet aan het toilet (wij zaten daar vlak naast) en alhoewel de douane zelfs onder de vloer en achter het plafond keken in het toilet, bekeken ze die koffer niet eens, terwijl daar regelmatig iemand van de familie van die koffer zogezegd onopvallend de wacht bij ging houden.
Een koppel toeristen had op het perron een klein hondje gevonden en smokkelden hem mee in hun fototas.
We hebben samen met het tof nederlands koppel waarmee we de coupee deelden wa afgelachen die 9 uur!! dat het geduurd heeft om de 2 grenzen over te gaan.

CCCP?

Na vorig bericht onze laatste dag in Moskou doorgebracht in alweer gezellige parkjes, in de mooie Basil kathedraal maar om te beginnen in het mausoleum van Lenin. Klinkt misschien raar en luguber maar 't was toch de moeite om te zien. Die ligt ingewaxt (wie weet is het gewoon een beeld en ligt de echte al lang in 't familiegraf) in een zwart marmeren kamer en daar kan je dus naar gaan kijken. Verder nog veel gewandeld, maar ook de metro genomen want er zijn een paar heel mooie art deco metrostations.
Daarna 3 dagen en 4 nachten trein. Het was nen hele moderne, leek een beetje op een vliegtuig met de typische leeslampjes en muziek die je kon beluisteren als je een hoofdtelefoontje instak en zelfs een tv (maar daar was enkel reclame te zien). Dit hadden we ni verwacht en op 't eerste zicht vonden we dat spijtig want het miste de charme van een oude trein (zoals waar we 1 nacht op hadden doorgebracht) maar toen de airco aanging vonden we het ineens wel tof, na de hitte in Moskou.
Dan 3 dagen aan het Baikalmeer doorgebracht. Mooi, maar ni spectaculair op de plek waar wij zaten (en die nog makkelijk te bereiken is). In 't noorden zijn echter hoge bergen naast het meer, maar daar geraakten we ni. Irkutsk, de grootste stad in de buurt van het meer was een gezellig stadje, ni zo tof als St Petersburg of Moskou maar wel ok. Het was vooral leuk dat we daar logeerden bij iemand thuis, Elena, die werd gebeld als de jeugdherberg vol zat. Het was een grappige madam, die elke keer als wij binnen kwamen een beetje onwennig deed (om 10u 's avonds in haar zijden kamerjas de stopcontacten beginnen poetsen bijvoorbeeld). Om Rusland af te sluiten nog een paar vooroordelen ontkrachten: de meeste russen rijden niet met een lada of skoda, we hebben al veel meer BMWs en mercedessen gezien. Russen drinken liever bier dan vodka.