Waar we begonnen waren

Verder afgezakt richting Adelaide met nog een mooie natuurstop in Flinders Ranges. Nog verder zuidwaarts weer effe last van de overstromingen gehad maar de kust was ook knap zonder in de zee te kunnen. Vooral een deel van de zuidkust: de Great Ocean Road was op sommige stukken fantastisch. Hoge kliffen + rotsen die los stonden in de zee door wind- en watererosie. Af en toe valt er nog wel eens een stuk waardoor dan een "bridge" plots een andere naam krijgt omdat het er niet meer uitziet als brug. Ook superleuk in die regio: er zaten pinguins! De Aussies willen bijna van alles het grootst hebben maar van deze schattige beestjes hebben ze de kleinste soort in de wereld. Behalve ze in het wild van heel ver te zien, zagen we er een aantal zieke en gewonden in een opvangcentrum. Ze zagen er gezond uit, maar waren ni meer allemaal waterdicht :) door afval op het strand, een hondenbeet,... :( of hadden andere probleempjes (zoals epilipsie,...). En toen kwamen we terug aan in Melbourne. De kleine loupe die we in het zuidoosten hadden gedaan zat erop. Auto inleveren. Nog wat genieten van de rustige grootstad waar het ondertussen schitterend (terrasjes)weer was. We hadden zo'n vermoeden dat het pijnlijk ging worden om naar de kou te vliegen. Een tussenstop in Hong Kong liet ons alvast een beetje aanpassen. En door de versiering voor Chinees nieuwjaar kwamen we zelfs wat in de kerstsfeer.

Waaaarm

Nog meer natuurschoon in oranje-rood-bruine tinten naargelang het moment van de dag: Kings canyon. Indrukwekkend. Een ander maf fenomeen maar niet natuurlijk was Coober Pedy. Als er geen opaal in de grond zat, was waarschijnlijk niemand zo gek om zich hier te vestigen, zooo warm. We hadden geluk dat het door de bewolking 'maar' 43 graden werd de dag dat we het zandhoopjesgebied en de ondergrondse kerkjes bezochten.

Het rode centrum

De regen ontvlucht. Een lange weg naar het midden van het land (dat we als werelddeel hadden moeten zien eigenlijk) met per uur minder regen en minder wolkjes. Een aantal "gaten" gepasseerd die op de kaart dorpjes leken maar soms niet meer waren dan een tankstation/ bar/ restaurant/ motel/ camping, voor alles te betalen aan kassa 1. In 1 van die gaten werden regelmatig "UFO's" gespot en de lokale bewoners hadden dan ook hun stekje aangepast qua inrichting :) Maar we vonden de weg fantastisch. Heel veel niets... En toen we in het midden waren, nog meer niets verder naar het zuiden. Ondertussen met een bezienswaardigheid onderweg: Devil's Marbles, vlakbij Alice Springs (nee, geen Flying Doctors gezien). En dan in het rode centrum: Uluru/ Ayers Rock en Kata Tjuta, nog meer speciale rotsen. En wij vonden het groots en speciaal. Toch meer dan zomaar een roestende rots, wat we van sommige Aussies hoorden. Natuurlijk niet van de oorspronkelijke bevolking. Die vertelden er leuke ontstaansverhalen over hoe slangen en hagedissen en mollen de gaten hadden gemaakt. Grappig.

Allemaal beestjes

De eerste weken in wat we al snel een heel grote zoo vonden. Leuk en speciaal om plots een kangoeroe, emu, reuze-hagedis,... te zien voorbij lopen tijdens het aperitieven naast de tent of het opblazen van de luchtmatras of in de auto te roepen "stoppen". Een aantal van die leuke dieren hun eten is echter enorm vervelend en bijt of steekt of komt in je eten gevlogen of gekropen, maar daar moeten we effe mee leven. Van mij mogen er in elk geval nog meer reptielen en vogels zijn hier. Al hebben ze blijkbaar de laatste dagen last van krokodillen en slangen door de overstromingen. Daar hadden wij na een paar leuke strandjes/ baaikes ook last van (ni van kroks of slangen gelukkig). De regen joeg ons weg van de kust, nog voor we het great barrier reef zagen dus we zullen nog eens ooit moeten terug komen. Gelukkig hadden we wel net de Blue Mountains gezien en Sydney maar een beetje noordelijker, vanaf we in Queensland waren, begon het te regenen. Eerst enkele buien per dag maar na een paar dagen hield het ni meer op. Net op tijd naar het binnenland gevlucht.